Çka i ndan dhe çka i bashkon subjektet politike rreth formimit të këshillit nacional?

Shkruan: Avni Selimi


Të mos përsëriten gabimet e së kaluarës, sepse do të përsëriten edhe dështimet!
Partit politike, deri tani, e kanë vërtetuar se nuk e duan Këshillin Nacional, sepse po ta donin, do ta kishin, do të pajtoheshin e bashkoheshin mes veti rreth një qendre të vetme politike siç është Këshilli Nacional, do të punonin në formimin e saj. Liderët politik ende nuk e kanë ndryshuar vetveten e tyre, prandaj nuk ka ndryshuar as gjendja e të drejtave të shqiptarëve si në aspektin politikë, juridik, ekonomik, social, kulturor, shëndetësor, arsimor etj.. Në çfarë pozite politike gjenden shqipëtarët e Luginës së Preshevës të gjithë e dijmë, por kah shkojmë dhe kah duhet të shkojmë, ose nuk e dijmë, ose nuk duam ta dijmë!
Politikanët shqiptarë harruan se pa bashkim politik nuk ka as Këshill Nacional !
Lufta e ashpër politike, armiqësia dhe xhelozia në mes udhëheqjeve të partive politike Preshevare vazhdon edhe sot me të njëjtën egërsi, si para dhe gjatë luftës, e cila shprehet përmes grindjeve të përditëshme në media të shkruara dhe elektronike, në seancat e mbledhjeve të Kuvendit të Preshevës !
Kjo luftë politike e ashpër dhe e pakompromis, kjo urrejtje organike reciproke është e pashpjegueshme (!).. Persona e politikanë të caktuar janë aq egoistë e të pangopur me pushtet, sa që ata janë në gjendje që ta dëmtojnë shoqërinë dhe interesin e qytetarëve të Luginës së Preshevës, për hirë të ruajtjes së privilegjeve të tyre dhe pozitës politike. Liderët egoistë duhet të largohen sa më shpejtë nga pozitat e tyre udhëheqëse, para se ata të shkaktojnë dëme të pariparueshme për shoqërinë dhe çështjen e të drejtave të shqiptarëve në Luginën e Preshevës.
Liderët i ndan edhe mostoleranca, inati, kokëfortësia, , urrejtja ndaj njëri-tjetrit, etj. Shpesh liderët e përsërisin refrenin se ne , për nga natyra, jemi pak si shumë temperamentë dhe nervozë. Nxehemi e hidhërohemi shpejtë, por ftohemi dhe pajtohemi shumë ngadalë. Jemi inatçorë të mëdhenj. S’jemi tolerantë ndaj njëri-tjetrit dhe ngulim këmbë në qëndrimet tona edhe atëherë kur nuk e kemi drejt, edhe atëherë kur argumentet dhe faktet e gjalla jo vetëm që nuk flasin, por edhe çirren e bërtasin. Por, si inatçorë që jemi, as shohim dhe as dëgjojmë!
S’janë sa duhet zemërgjerë që të falin gabimet e të tjerëve. Edhe faljen disa herë e bëjnë të përkohëshme, të pjesëshme dhe me gjysëmzemre. Duhet të ecin përpara me botën e civilizuar perëndimore dhe demokratike, por kokën gjithmonë e kthejnë prapa, duke u marrë me të kaluarën, qofshin ato edhe gjëra të tejkaluara e të vdekura. Nuk janë të sinqertë me njëri-tjetrin dhe nuk mësojnë sa duhet nga gabimet e të tjerve.
Mbi të gjitha janë naivë e mendjelehtë, sa që për gjëra shumë të vogla janë në gjendje që ta luftojnë me tërbim dhe me një urrejtje organike njëri-tjetrin, apo partia-partinë! Urrejtja organike politike dhe personale është sot një realitet i hidhur dhe i prekshëm që dominon në skenën politike mbi dhjetëvjeçare në Preshevë. Lufta dhe urrejtja organike midis partive politike dhe liderëve partiakë, janë shkaku kryesor pse sot nuk është formuar Këshilli Nacional. Kjo ndarje dhe përcarje, kjo plagë e madhe, ende s’është mbyllur, ende s’është shëruar, fatkeqësisht, ende po gangrenoset edhe në fillim të shekullit të ri ! Dhe nga kush se? Nga vetë liderët lokalistë, karrieristë, bajraktarë që nuk e kundërshtojnë politikën parcialiste që e zhvillojnë disa parti në Preshevë rreth Këshillit Nacional, sepse politika parcialiste është politikë ndarëse, përçarëse dhe thellësisht antiqytetare e antishqiptare.
ÇKA I NDAN LIDERËT?
Në çdo parti ekzistojnë ide dhe mendime të ndryshme rreth formimit të Këshillit Nacional. Njeriu, si qenie inteligjente: me logjikë, vetëdije dhe ndërgjegje, gjatë gjithë historisë së tij të lashtë, ka krijuar dhe zhvilluar lloj-lloj ide, mendime kontradiktore. Prandaj, nuk ka individ pa ndonjë ide apo mendim ndryshe nga tjetri. Nga gjithë krijesat e gjalla të kësaj planete, vetëm njerëzit posedojnë një tipar të mendimit të tillë. Meqenëse njerëzit nuk janë identikë, por çdo individ është qenie unike, atëherë kuptohet që të gjithë njerëzit nuk mund të kenë një mendim. Ekziston pluralizmi i ideve, i mendimeve, i pikëpamjeve, i qëndrimeve dhe pluralizmi politik.
Pretendimi dhe tendenca për dominim vetëm të një mendimi mbi të tjerët do të na çonte në një luftë politike në mes partive tona. "Dëmet" që shkaktojnë idet, mendimet, pikpamjet politike rreth formimit të Këshillit Nacional (por jo vetëm ajo) janë: fërkimet politike, polemikat e ashpëra, ofendimet reciproke, gara e egër për pushtet, …etj., por këto veprime brenda subjekteve politike (individi me individ, grupi me grup apo partia me parti) në këtë kohë kur në shtator pritet të caktohet nga grupi i kontaktit statusi i ardhshëm i Kosovës - është një tragjedi, një katastrofë dhe një vetëvrasje kombëtare në përgjithësi për shqiptarët nëse edhe ne si shoqëri nuk angazhohemi që drejtat tona të paraqiten paralel para faktorit qeveritar serb dhe të gjitha instancave ndërkombëtare që janë të akredituara në Beograd ! Ngjarjet dhe veprimet nuk zhvillohen në hava, por në kohë dhe hapsirë të caktuar e konkrete të degëve të partive politike. Kjo do të thotë se çka është sot e bardhë, nesër bëhet e zezë; çka është sot e drejtë, nesër shndërrohet në të padrejtë; nëse para 5 apo 10 vitesh një veprim politik ka qenë i arsyeshëm, sot del se ai veprim ka qenë i gabueshëm, ose anasjelltas: qëndrimi dhe vendimi që është vlerësuar gabim para disa vitesh apo dekadash, sot koha dhe rrokullisja e ngjarjeve politike tregonë se ai qëndrim apo vendim ( qoftë individual apo kolektiv) ka qenë i drejtë e sidomos në këto momente rreth formimit të Këshillit Nacional. Kjo do të thotë se gjithçka është relative. E drejta dhe e padrejta, e mira dhe e keqja, e vërteta dhe gënjeshtra,…, ecin paralel, janë të pandashme dhe bashkudhëtare të përjetëshme - por gjithmonë në kohë dhe hapsirë të caktuar, konkrete dhe objektive. Prandaj është koha kur Preshevës i duhen politikanë të mirëfilltë dhe një politikë e sinqertë e bazuar në parimet e vetëkritikës dhe, para së gjithash, një politikë profesionale e zbatuar nga ekspertë a jo nga njerëz të zgjedhur me turli kritere të provincializmit politik.
Mos është ky një vështrim tejet pesimist ? Ndoshta ! Gjërat për partit politike duken më mirë se që kanë qenë, mirëpo ardhmënia për rininë Preshevare nuk duket edhe aq e favorshme. Dhe hapi i parë që duhet të ndërrmarrin partit politike është: Objektiviteti dhe vetëkritika.
Është gjithmonë më së lehti të kërkohet fajtori për të metat tona që i bëjmë diku tek tjetri, dhe tentohet të projektohet faji jashtë nesh, por më së vështiri është të ndalesh dhe të vështrosh brenda vetvetes. Vetëkritika kërkon ndërgjegjësim që then kufijtë e interesit personal. Çasti kritik në të cilin ndodhemi të gjithë shqiptarët e Luginës së Preshevës e bën të menjëhershme dhe të domosdoshme vetëkritikën radikale nga vetë liderët politikë, të ndërgjegjes sonë të fjetur njerëzore dhe të politikës sonë që vuan nga diletantizmi i rëndë. Prandaj shfrytëzoj që përmes këtij artikulli që t’u bëj apel të gjithë atyre që mendojnë sinqerisht të angazhohen për realizimin e të drejtave kolektive të shqiptarëve, të bashkohen të gjitha partit së bashku rreth një koncepti të përbashkët në realizimin e asaj të drejte për të cilën kanë dhënë jetën dhjetra e qindra atdhetarë të shquar të shekullit të kaluar dhe me mijëra tjerë të burgosur politikë dhe shumë luftëtar që dhanë jetën që nga lufta e dytë botërore e deri në luftën e fundit të UÇPBM –ës që u zhvillua në Luginën e Preshevës. Sepse ne miratojmë platforma politike para zgjedhjeve lokale ku mobilizohen të gjitha forcat e mirëfillta intelektuale dhe patriotike rreth këtij boshti nga të gjitha partit politike, por pas fitores së zgjedhjeve, këto dokumente të miratuara mbesin si pika të pa jetësuara dhe sendërtuara në jetën praktike , pra mbesin të arkivuara në dosiet e subjekteve politike si letër. Prandaj është koha të jemi të sinqertë me veten tonë, të kuptojmë realitetin ashtu siç është, të kuptojmë se reforma duhet të nisë brenda çdo partie politike. Na duhen politikanë të sinqertë që do të na e tregojnë të vërtetën në tërë lakuriqësinë e vet, pa e mbuluar dhe pa e zbukuruar. Dhe, para së gjithash, politikanë që janë të gatshëm të flijojnë interesat e tyre partiakë dhe pozitën e tyre kur është në pyetje interesi qytetarë rreth formimit të Këshillit Nacional. Në të kundërtën, do të paguajmë rëndë !

(Autori është antarë i  PVD-së në Preshevë)