Jo zgjedhjeve për Serbi!

Pse shqiptarët nuk duhet të dalin në zgjedhjet Parlamentare të Serbisë?

Sepse:

• Shqiptarët kanë të drejtë, duhet dhe mund të vendosin vetë dhe lirisht për statusin e tyre, me kë dhe në çfarë sistemi politik e rregullimi shtetëror duan të jetojnë;
• Shqiptarët përbëjnë shumicën e tyre në viset e tyre etnike ku jetojnë, të ndara nga trungu i Vilajetit të Kosovës; ata janë popull kompakt në territor kompakt etnik dhe lidhje të natyrshme etnike e territoriale me Trungun e tyre Etnik - Shqipërinë, kanë karakteristika të njejta dhe të ruajtura; flasin të njejtën gjuhë (shqipe), kanë kulturë dhe trashëgimi të njejtë, i bashkojnë të njejtat zakone;
• Shqiptarët kanë prejardhje nga ilirët e vjetër, janë banorë të hershëm të këtyre trojeve, shekuj para ardhjes së sllavëve në Ballkan;
• Shqiptarët në përgjithësi, gjatë okupimit nga Perandoria Osmane, kanë pasur administratën e tyre politike e territoriale me kufij të përcaktuar nëpër Vilajete: të Kosovës, të Manastirit, të Shkodrës dhe të Janinës;
• Shqiptarët kanë qenë subjekt i diskriminimit dhe i shtypjes së vazhdueshme nga Serbia dhe ish- Jugosllavia;
• Shqiptarëve nga Serbia dhe ish-Jugosllavia u është mohuar e drejta e zhvillimit politik, ekonomik, social e kulturor;
• Serbia dhe Akademia e saj e Shkencave dhe Arteve ka zbatuar historikisht programe për shfarosje dhe shpërngulje të shqiptarëve;
• Serbia gjatë shekujve XIX-XX ka bërë krime gjenocidale ndaj popullatës shumicë shqiptare, shpërnguljen e saj nga fshatrat e Sanxhakut të Nishit (mbi 700 fshatra); të Jabllanicës, Toplicës, etj. dhe kolonizimin e tyre me serbë, në një hapësirë më të madhe se Kosova e sotme.
• Pas ricoptimit dhe riokupimit të tokave shqiptare më 1913, Serbia ka zbatuar politikën e njejtë kolonizuese dhe dëbuese të shqiptarëve.
• Në kohën më të re të ndryshimeve demokratike pas shpërbërjes së bllokut komunist (1990), shqiptarët e të gjitha trevave të ndara etnike, janë inkuadruar në procese të integrimeve të reja për t’i realizuar qëllimet e nëpërkëmbura përgjatë historisë; si me brenda (etnitetit përkatës) edhe jashtë (Evropa);
• Shqiptarët e Regjionit të Preshevës, Bujanocit e Medvegjës - Kosova Lindore, me referendumin e mbajtur popullor të 1 dhe 2 mars 1992, u deklaruan për Autonomi politiko-territoriale me të drejtë ribashkimi me Kosovën e sotme Administrative;
• Shqiptarët i bënë serish rezistencë synimeve ekspanzioniste të Serbisë për ta krijuar Serbinë e Madhe në kurriz të trojeve shqiptare, fillimisht në rrugë paqësore, politike e demokratike, për të kaluar mëpastaj në rezistencë të armatosur çlirimtare kundër okupimit dhe terrorit shtetëror serb, pas shpërbërjes së Jugosllavisë dhe luftrave të zhvilluara në Slloveni, Kroaci, Bosnje e Kosovë;
• Pas përmbylljes së luftës në Kosovë me intervenimin e NATOs, shqiptarët etnikë të Regjionit të Preshevës nuk u përfshinë në bisedime politike për zgjidhjen e çështjes së pazgjidhur shqiptare në këtë trevë, gjë që mobilizoi forcat çlirimtare për rezistencë të armatosur me UÇPMB-në, për t’i treguar botës se këtu jeton një etnitet i shkelur nga Serbia që kërkon liri dhe realizim të të drejtave që u takon, të shprehura me referendumin popullor të vitit 1992;
• Lufta çlirimtare në mes të UÇPMB-së dhe Forcave të Serbisë u ndërpre me ndërmjetësimin e faktorit ndërkombëtar, për t’i dhënë shans rrugës politike të zgjidhjes së kërkesave dhe realizimit të drejtave të etnitetit shqiptar të kesaj treve (Deklarata e bërë midis udhëheqësve të UÇPMB dhe Faktorit Ndërkombëtar nga të KFOR-it Amerikan);
• Përkundër ndërprerjes së luftës së sipërcekur, Serbia asnjëherë nuk tregoi vullnet dhe interes për zbatimin e vullnetit të etnitetit shqiptar, as për hapjen e një procesi të ri demokratik në rajon, por vazhdoi me politika dhe praktikat shoviniste të shkeljes dhe diskriminimit ndaj shqiptarëve; me keqësimin e gjendjes, nxitjen e pasigurisë dhe militarizimin e regjionit në përmasa edhe më të medha se gjatë luftës së vititi 2001.
• Gjendja ekonomike e sociale në regjion nuk është përmirësuar, por keqësuar; regjioni gjendet në buzë të shkretërimit ekonomik e social;
• Përdorimi i gjuhës shqipe është praktikisht i pa aplikueshëm, në të gjitha institucionet, jo vetëm shtetërore, por edhe lokale; si edhe përdorimi i simboleve kombëtare të shqiptarëve përgjatë festave, manifestimeve, etj.;
• Arsimi është në trende të keqësimit të vazhdueshëm, si brenda edhe jasht regjionit, në vendet e tjera, Kosovë, Maqedoni, Shqipëri, e vende tjera;
• Lëvizja e lirë është edhe më e kufizuar, ndjekjet policore nuk kanë pushuar por janë intensifikuar, me kërcënime të burgosjes së veprimtarëve të përndjekur si nga nga periudha e ish-Jugosllavisë, e kohës së Millosheviqit; edhe aktualisht, për ta pamundësuar kthimin dhe kontributin e tyre në vendlindje;
• Tani, pas bojkotimit të arsyeshëm të Kushtetutës më të re të Serbisë, e cila edhe Kosovën e parasheh pjesë të territorit serb, është paradoksale e kontradiktore dalja në zgjedhje Parlamentare të Serbisë, të cilat zhvillohen pikërisht mbi bazën e kësaj Kushtetute; kur ekzostojnë fakte të panumërt edhe nga e kaluara me injorimet dhe shkeljet e çdo kërkese për të drejtat elementare të shqiptarëve në regjionin e Kosovës Lindore;
• Tani kur ka përfunduar çdo formë e vjetër e rregullimit të bashkësive të ish Jugosllavisë, pas ndarjes së Malit të Zi, dhe sidomos në kohën kur vendoset për fatin dhe statusin politik të Kosovës, është paradoks i llojit të paparë të dilet në zgjedhjet për Serbi, përderisa ekzistojnë format dhe modalitetet e zgjidhjeve demokratike për vetëpërcaktim të popullatës shumicë shqiptare, për rikonfirmim të vullnetit të referendumit, si dhe format e rregullimit mbi parimet e demokracisë autonome-autentike të etnitetit shumicë, që të vendosë vetë për organizimin e pushtetit lokal në trevën e vet;
• Përcaktimi për zgjedhje do të thotë kurorëzim i legjitimimit të Serbisë, në treva të okupuara shqiptare, hapje e krizave të reja në të ardhmen dhe rrezikim i madh i popullatës nga forcat okupatore e diskriminuese të pushtetit serb;
• Me daljen në zgjedhje Serbisë do t’i hapej rruga e terrorizimit të popullatës shqiptare, sa herë që të ngritet në mbrojtje të të drejtave të veta; hapje e rrugëve të Serbisë për ekspanzion ndaj trevave tjera shqiptare, në rrethana tjera;
• Përgjegjësinë për pasojat e daljes në zgjedhje do t’i kenë ata që preferojnë okupatorin dhe armikun – Serbinë, në vend të trungut etnik, Kosovën e Shqipërinë;
• Dëshmorët e kombit ranë në altarin e lirisë për Kosovë e Shqipëri, e jo për të dalë në zgjedhje të Serbisë!
• Shqiptarët kudo që janë kanë vetëm një NANË – SHQIPËRINË!

Prandaj: JO, ZGJEDHJEVE PER SERBI!

Fatos Aliu

Prishtinë 12 janar 2007