Letër e hapur nënës shqiptare nga Qendra e Solidaritetit Humanitar

Të nderuara nëna,

Ne bijtë tuaj, jemi të vetëdijshëm që asnjëherë nuk do të mundemi t’u shpërblejmë me atë që e meritoni në të vërtetë, mirëpo për ne si shoqëri na është obligim gjithmonë t’ua mbrojmë integritetin dhe pozitën e vërtetë që ju takon në shoqëri, jo thjesht për lidhjen shpirtërore dhe emocionale që e kemi ndaj jush, por për një arsye racionale, ngaqë ju përfaqësoni në tërësi gjininë njerëzore, ku vetë ju jeni gjysma e shoqërisë si gjini femërore, duke mos harruar edhe gjysmën tjetër që ju e lindni, pra atë mashkullore.

Kohëve të fundit në mjetet e informimit në hapësirat publicitare–propagandistike, dominuese janë reklamat rreth organizimit të festimit të “8 Marsit” – ditës së gruas, e cila më shumë se sa një trend, është bërë një mani.

Mënyrën e festimit që nënat tona po e shfaqin, të lë shumë për të dëshiruar, por për fat të keq ato janë futur në këtë labirinth “për të drejta të barabarta”, që nuk dimë se si do t’ia dalin mbanë. Ne nga gjithë kjo histori, duam t’u përkujtojmë nënave tona nga gjithë ajo çka po përgatisin të shpenzojnë në këtë festë, të ndajnë një sasi nga ajo përgatitje për atë pjesë të shoqërisë sonë, e cila po lufton çdo ditë për mbijetesë, ku sofrës se tyre po i mungon edhe buka e lëre më gjërat tjera, mbase po tingëllon shumë keq, dikush të jetë i mbingopur në ahengje, e tjetri nuk po e ngopë dot barkun e vet asnjë ditë. Theks të veçantë i vumë këtij momenti për një arsye të vetme: përse i gjithë ky shpenzim kolosal ku me një matematikë të thjeshtë, me përafërsi në komunë të Preshevës, restaurantet që organizojnë kremtimin e festës së “8 Marsit” me kapacitetet e tyre mesatare prej rreth 400 ulëse, ku çdo grua pjesëmarrëse, para dhe gjatë evenimentit shpenzon diku minimum rreth 50 euro (duke filluar nga çmimi i biletës së restaurantit, rregullimit të flokëve, blerja e fustaneve “festive”, luleve etj.), me ç’rast arrihet një shumë marramendëse, jo më pak se 100,000 euro.

Sikur nënat tona këtë shumë ta shpenzonin në formën e lëmoshës, do të ishte e mundur ngritja dhe funksionimi i një kuzhine popullore, ku për një vit do t’u sigurohej ushqimi skamnoreve të mbarë komunës sonë, ndërsa në planin tjetër pak më vizionar me këtë shumë do të ndërtohej një shkollë, çerdhe, apo ambulancë, që do të ishte në shërbim të kësaj popullate në ngritjen e vetëdijes, për nxënien e diturisë, si shpresë e vetme për një të ardhme më të mirë të këtij populli.

Shoqëria jonë jo pak është e zhytur në paradokse në çdo fushë të jetës së saj, por janë momente shumë vendimtare për reflektim, në mënyrë që ardhmëria jonë të mos jetë e viktimizuar nga veprat dhe vendimet e tanishme.

Nga investigimet që janë bërë nga stafi i Qendrës së Solidaritetit Humanitar, rezulton që gjendja ekonomike dhe sociale e një pjese të konsiderueshme të popullatës së komunës së Preshevës, e në veçanti në zonat malore të Karadakut, por edhe në fshatrat tjerë, është tejet alarmante. Sa për ilustrim, mund të përmendim gjendjen e shumë nxënësve nëpër shkollat e komunës së Preshevës, duke shkuar tek rasti më drastik, që për shkak të mungesës së ushqimit, ndodhë që fëmijëve t’u bie të fikët gjatë zhvillimit të proçesit mësimor. Kjo përveç që çrregullon mbarëvajtjen e mësimit, njëkohësisht shkakton edhe ndjenja prekëse tek mësimdhënësit dhe nxënësit tjerë, edhe pse nuk vërehen dallime esenciale mes tyre. Pothuajse të gjithë e ndajnë fatin e njejtë... Rastet e tilla, fatkeqësisht nuk janë të pakëta.

Kërkesat në terren janë shumë të mëdha, ndërsa kapacitetet e organizatës sonë janë të kufizuara, sa mezi po arrijmë të mbulojmë pjesën në varfëri të tejskajshme, për t’iu siguruar gjërat më elementare ushqimore, por mjerisht mbetet edhe një pjesë e konsiderueshme, e cila me vështirësi të mëdha, po arrin të mbijetojë në këtë kohë, ku ekziston një luftë e ashpër për ti arritur majat më të larta të luksit nga njëra anë e shoqërisë, përkundrejt pjesës tjetër e cila është në luftë të vazhdueshme për kafshatën e gojës.

U bëjmë thirrje nënave dhe motrave tona, të solidarizohen me këtë pjesë të shoqërisë sonë, e cila mezi po u mbijeton kushteve të vështira ekonomike, që në mos tërë shumën e paraparë për ta harxhuar me rastin e kremtimit të kësaj feste, të ndajnë së paku një pjesë, e cila do ti destinohej familjeve në varfëri të tejskajshme, që sado pak të ndikojnë në zbutjen e brengës së tyre të përditshme, sigurimin e kafshatës së gojës.

Të gjithë ata që duan të dinë më tepër rreth nesh, ose të përkrahin veprimtarinë tonë, na vizitoni në web-faqen tonë: http://www.qsh-presheva.org/

Me nderime,
Nga kryesia e Qendrës së Solidaritetit Humanitar

Në Preshevë
më 04.03.2008.